9 Verslaving
9. Psychologie
Als je gelooft dat je machteloos bent en meegaat in de stroom van gebeurtenissen, kan dat desastreus eindigen. In het sprookje van Blauwbaard loopt het vreselijk mis. Het gaat erom dat jij je eigen sleutel vindt, dat je ziet dat je altijd een keus hebt, en dat het niet vanzelfsprekend is dat je wordt meegesleurd.
De Blauwbaard in jou
Herkennen we ook de Blauwbaard in onszelf?
Soms nemen verslaving of snelle, kortetermijn-behoeftebevrediging ons mee in de illusie dat we daar gelukkig van worden. Dat hoeft niet alleen iets te zijn dat we innemen; het kan ook gaan over hoe we denken.
Deze week sliep ik voor het eerst in een kajuitboot, in het voorste puntje. Met slechts een opening van 60 cm om naar binnen te kruipen en een dek slechts 60 cm boven me, voelde ik me benauwd. Na twee slechte nachten ging ik liggen, en iets merkwaardigs gebeurde: mijn gedachten namen de overhand. Ik realiseerde me dat als ik zo doorging, ik een paniekaanval zou krijgen.
Kleine ruimtes zijn niet mijn favoriet; ik ben enigszins claustrofobisch. Deze omgeving bracht dat gevoel sterk naar boven. Op het water, omringd door niets dan vogels, kon ik niet slapen. Mijn gedachten gingen in een negatieve spiraal. Door te tellen en bewust adem te halen, kon ik mezelf kalmeren. Het lukte.
In het sprookje van Blauwbaard draait het om het herkennen van de vernietiger buiten jezelf. Maar vergeet niet dat er ook een destructief element in onszelf aanwezig is. Als je denkt en gelooft dat je machteloos bent en meegaat in de stroom, eindigt het zoals bij de vrouwen in het sprookje. Het gaat erom dat jij je eigen sleutel vindt, de onderdrukking en de gevolgen daarvan onder ogen ziet. In jou is altijd een weten: een stem die je influistert wat je kunt doen. Hulp inroepen en je denken ombuigen zijn manieren om een ander resultaat te bereiken.
Bevrijding uit de opsluiting en de beperking die jouw eigen Blauwbaard veroorzaakt, lukt alleen als je de sleutel gebruikt om je deur te openen. In ons is een weten wat de bedoeling is, wat ons schaadt en wat ons helpt. Verslaving aan negatieve gedachten en snelle behoeftebevrediging brengen ons tijdelijk in een ‘paradijselijke’ staat, maar uiteindelijk beperken we onszelf in onze mogelijkheden.
Je hebt de vrijheid en zelfs de bedoeling, om op te bloeien en je persoonlijke talenten te ontwikkelen. Hulpeloosheid en hopeloosheid houden je af van werkelijke ontplooiing en vrijheid. Veel mensen geloven in opgelegde beperkingen en verliezen uiteindelijk het vertrouwen in hun eigen innerlijke kracht.
Zeven vragen bij De Blauwbaard in jou
- Mensen geloven vaker in de beperking die wordt opgelegd en vertrouwen uiteindelijk niet meer op hun eigen innerlijke kracht. Vertrouw jij op je eigen kracht en op de hulp die je in mag roepen?
- Ieder heeft zijn eigen innerlijke weg; nieuwsgierigheid brengt je daar. Vertrouw daarom op je innerlijk kompas. De beste stuurlui staan aan wal; zij willen hun richting, niet de jouwe. Draag jij verantwoordelijkheid voor je eigen leven?
- Ontdek je schaduwzijde, je eigen destructieve kant, die snel en zonder inspanning alles wil bereiken. Leer haar kennen en beheersen: zij kan je ontwikkeling juist op een hoger peil brengen. Zie jij je eigen schaduw?
- Het pad en de ervaringen die je voor jezelf hebt uitgestippeld, zijn nodig voor je ontwikkeling. Je hebt alle talenten en gaven meegekregen om tot volle ontplooiing te komen. Volg je intuïtie; het pad ontvouwt zich vanzelf. Durf jij je intuïtie te volgen?
- Dader en slachtoffer sluiten op elkaar aan zoals potje en dekseltje. Kijk naar wat jij te leren hebt in een situatie. Onderdrukte energieën in je leven bevatten de sleutel tot meer inzicht in jezelf. Wat mag je bij jezelf ontdekken?
- We hebben allen rollen vervuld, zowel dader als slachtoffer. Deze rol hebben we vanuit liefde op ons genomen, zodat we ons bewust kunnen worden van onze talenten, gaven en krachten, of ze nu vernietigend of opbouwend zijn. Welke rollen vul jij in? En hoe gebruik jij ze?
- Met ons verstand kunnen we veel niet begrijpen, en toch willen we dat vaak wel. Wanneer het hoofd wil regeren en het contact met het lichaam verliest, ontstaat er een splitsing. Dan raken we los van onze instincten, driften, maar ook van ons hart, onze daden en wilskracht. Leer je hoofd en hart te verbinden.
Reflectievraag
Waar houd jij jezelf nog klein door oude gedachten, gewoontes of patronen, en durf jij de sleutel te gebruiken om die deur te openen?
9. Spiritueel
Ik ben mijn grootste tegenstander
Het voelt soms alsof ik voortdurend in gevecht ben met mezelf. Alsof er twee stemmen in mij leven die elkaar blijven bevechten.
De ene stem moedigt me aan om te handelen, om te streven naar wat ik wil bereiken.
De andere fluistert dat ik het niet waard ben, dat ik zal falen, dat ik beter kan opgeven voordat ik begin.
Het is een interne oorlog, waarin elke stap vooruit wordt tegengehouden door een golf van zelftwijfel en angst. Hoe hard ik ook probeer, telkens lijk ik terug te vallen in dezelfde patronen van zelfsabotage en negatieve gedachten.
Soms voelt het als een verslaving – een automatische reflex die me naar beneden trekt op het moment dat ik probeer op te staan. Mijn eigen innerlijke saboteur vindt altijd een manier om me te laten struikelen.
Het is vermoeiend, deze constante strijd tegen mezelf. Ik wil groeien, ik wil vooruit, maar telkens als ik een stap zet, lijkt er een tegenkracht te zijn die me terugtrekt. Alsof ik gevangen zit in een eindeloze cyclus van zelfvernietiging en wanhoop.
En toch… diep vanbinnen weet ik dat er een andere weg is.
Een weg van zachtheid en acceptatie.
Misschien hoef ik niet te vechten tegen mezelf, maar mag ik juist leren mezelf te omarmen – met al mijn fouten, met al mijn onvolkomenheden.
Misschien is het tijd om de wapens neer te leggen, de stemmen van zelftwijfel en angst zachter te laten worden, en ruimte te maken voor de stem van liefde en innerlijke vrede.
Dat pad zal niet altijd gemakkelijk zijn, maar het is wél mogelijk.
Het is mogelijk om vrede te sluiten met mezelf.
Het is mogelijk om te stoppen met vechten en te leren van mezelf te houden, precies zoals ik ben.
Gebaseerd op Cursus in Wonderen
Spirituele verdieping
Soms bewust, maar vaak onbewust, weet je ziel waar het licht is – ook als jij nog in het donker zit.
Het leven geeft je zachte duwtjes (en soms stevige schokken) om te ontdekken wie en wat je werkelijk bent. Vaak is dat veel meer dan je in eerste instantie dacht.
Je ontvangt het geschenk van het herwinnen van verloren energie, vergeten dromen en ongebruikte talenten.
Je mag vragen stellen over je leven:
Wat wil ik echt leren?
Wat wil ik ontdekken?
Je wordt geleid om oude overtuigingen los te maken en te leren leven in jouw eigen waarheid.
Nieuwe gebieden, nieuwe mogelijkheden, nieuwe kansen ontvouwen zich wanneer je erop vertrouwt dat je wordt begeleid.
Je hoeft jezelf niet langer onderuit te halen.
Je mag vertrouwen op de momenten van ontwaken die op je pad komen.
Als alles mogelijk was, als alles zou lukken… wat zou jij dan kiezen?
Meditatie:Vrede sluiten met jezelf
- Ga rustig zitten of liggen en sluit je ogen.Breng je aandacht naar je ademhaling. Adem langzaam in door je neus… en zacht uit door je mond.
Stel je voor dat je voor jezelf staat. Jij… zoals je nu bent. Met alles wat je mooi vindt én met alles waar je nog moeite mee hebt.
Zie hoe jouw ‘twee stemmen’ naast je staan: de stem van angst en zelftwijfel, en de stem van liefde en vertrouwen.
Glimlach zacht naar beide.
Erken dat ze er allebei mogen zijn.Zeg in stilte: “Ik kies voor vrede. Ik leg de wapens neer.”
Stel je voor dat een warm, gouden licht van boven je neerdaalt en je hele lichaam vult – van kruin tot tenen.
Voel hoe dit licht de harde randen van zelfkritiek verzacht en plaatsmaakt voor rust.
Blijf nog even in dit gevoel van zachtheid en vrede.
Open langzaam je ogen en neem het gevoel met je mee in je dag.
Affirmatie
Ik laat de strijd los.
Ik kies voor zachtheid.
Ik ben veilig om mezelf te zijn, precies zoals ik ben.
