19. Inzicht

19. Spiritualiteit

In hoeverre heul ik met de angst? Als ik in Liefde leef, hoezo zou ik dan mijn leven verbeteren? Leef jij in Liefde?

 

Angst is de vreemdeling

Ik ben een kind van de Liefde.
Liefde en angst gaan niet samen.

Toch betrap ik mezelf erop dat ik soms met angst samenwerk: ik zoek grenzen op, doe dingen die niet bij me passen en voel de kou van angst in mijn hart. Dan smeek ik om hulp en ik ontvang hulp. Ik verbeter mijn leven. Maar steeds komt dezelfde vraag terug: als ik in Liefde leef, waarom wil ik dan nog verbeteren?

Onder de oppervlakte leeft een diepere uitdaging: kan ik werkelijk geloven en vertrouwen?
Kan ik in een maatschappij die gebouwd is op regels, normen en angsten, tóch mijn eigen pad lopen?

Ik mag weten dat ik niet hoef te draaien, niet hoef te manipuleren of oneerlijk te handelen. Ik mag rechtuit gaan. Zelfs als de maatschappij mij ‘nee’ geeft, hoef ik daar niet bang voor te zijn. Want als een weg sluit, opent zich een nieuwe. Mijn taak is om in vertrouwen te blijven onderzoeken wat mogelijk is, en te ervaren dat ik word geleid.

Mijn geloof voelt soms klein, maar klein geloof is ook geloof. Het groeit. Angst is niet mijn kameraad. Liefde wijst mij de weg. En als ik die weg niet zie?

Dan wordt mij gezegd: “Gij kleingelovige, Ik neem je bij de hand.”

Mijn intentie om dienstbaar te zijn aan Liefde en aan God is genoeg. Ik mag mij telkens afvragen: vergroot dit de Liefde in de wereld? Word ik er blij van, en brengt het ook anderen vreugde?

Als ik blij word van wat ik doe, weet ik dat ik de juiste weg volg. Als ik koud word en angstig, weet ik dat ik voor een vijandige weg gekozen heb. Toch blijf ik een kind van God. Ik blijf geroepen om Licht en Liefde uit te dragen, ook als ik mijn eigen waarde nog niet zie.

Als ik kies voor de weg van Liefde, kies ik ervoor om de Hemel op aarde te ervaren. Door een belichaming van Liefde te zijn en mijn Licht te laten schijnen, vervul ik mijn functie.

Hoe dat aards vorm krijgt? Simpel: door me te laten leiden door Licht en Liefde. Als mijn hart er lichter van wordt, weet ik dat ik de Stem van Liefde hoor.

Iedere mens is een lichtdrager, ongeacht hoe groot of klein dat licht lijkt. Mijn taak is om dat Licht te herkennen in mijzelf én in de ander.

En ja, ik mag genieten van wereldse dingen. Want alles is deel van de schepping. Als ik er blij van word, als het mijn Licht vergroot, is het goed. Ik hoef me niet te laten knechten door systemen die op angst gebouwd zijn. Mijn kompas leeft in mij.

De vraag is nooit: “Is dit egoïstisch?”
De vraag is: “Vergroot dit mijn vreugde en het Licht van de Liefde?”

Meditatie: Angst als vreemdeling, Liefde als thuis

Sluit je ogen en adem rustig in en uit.
Voel je voeten stevig op de aarde.

Stel je voor dat voor je staat: de Vreemdeling Angst. Je ziet misschien een schaduw, een masker, een vorm die jou onrustig maakt. Kijk ernaar, zonder te vechten. Fluister:
“Ik herken je, maar jij bent niet mijn thuis.”

Dan open je je hart. Stel je voor dat er een warme gloed van Licht en Liefde uit je hart straalt. Het Licht is zacht en toch krachtig. Het omhult jou helemaal.

Voel hoe Angst verbleekt, kleiner wordt, en als een schaduw langzaam wegtrekt. Jij hoeft het niet te bevechten, je hoeft het alleen te herkennen en terug te sturen naar waar het thuishoort: buiten jou.

Leg nu je hand op je hart en zeg zacht:

“Ik ben een kind van de Liefde.
Ik kies voor vertrouwen.
Ik kies voor Licht.
Ik ben thuis in de Liefde.”

Blijf nog even in deze stilte. Adem Liefde in. Adem alle angst uit.
En voel: dit is jouw werkelijke thuis.

Geïnspireerd door Cursus in wonderen