56. Essentie

56. Spiritueel

Als je kiest voor iets dat niet voor altijd blijft bestaan, heeft wat je gekozen heeft geen waarde. Een tijdelijke waarde heeft geen waarde.

Je kunt niet leven in twee werelden

De wereld van het ego, de waan van alledag, slingert je alle kanten op. Het roept om zekerheid, zoekt houvast in wat vergankelijk is. Toch weet je dat dit niet de weg kan zijn. Je moet kiezen.

En soms word je dan helemaal blanco. Je weet het niet meer. Hoe ziet de andere wereld eruit? Je kunt het niet verzinnen.

Misschien hoeft dat ook niet. Misschien mag je gewoon volgen. Want wat werkelijke waarde heeft, is er al. Het is alleen bedekt door lagen van duisternis.

Het ego kiest voor doelen die tijdelijk zijn. Maar wat tijdelijk is, heeft geen blijvende waarde. Vraag je daarom steeds af: Waarom word ik tot dit aangetrokken? Welk doel dient het?

De waarheid is eenvoudig. Complexiteit is een rookgordijn. Schuld, onrechtvaardigheid en zorgen houden je vast in de waan van de dag. Maar wijsheid wijst je de weg. Zij fluistert: kies voor wat blijvende waarde heeft.

De Hemel bereik je met lege handen en een open denkgeest. Alles wat waardevol is, is al van jou.

En dan, te midden van dit alles, ontvang je aanwijzingen. Je merkt dat je op de goede weg bent. Je voelt steun en begeleiding. Het leven opent zich, brengt verrassingen, mogelijkheden, synchroniciteit.

Het leven is een avontuur. Soms lijk je te verdwalen, maar juist dan leer je vertrouwen. Je Hogere Zelf is je kompas. Richt je daarop, en je zult niet werkelijk verdwalen.

Vertrouw op de stille kracht die door je heen werkt. Alles wat je dacht kwijt te zijn, ligt in je besloten. Het wacht tot je het opeist. Je bent heel, je bent geleid, en wonderen zijn mogelijk.

Meditatie Richten op het Hogere Zelf

Sluit je ogen en adem diep in en uit. Laat je schouders zakken.

Stel je voor dat je op een kruispunt staat. Links de wereld van het ego: drukte, zorgen, schijnzekerheden. Rechts de wereld van het Hogere Zelf: stilte, vertrouwen, licht.

Kijk zonder oordeel naar beide paden. Merk hoe je lichaam reageert: spanning of ontspanning, zwaarte of lichtheid.

Adem diep in en fluister zacht: “Ik kies voor wat blijvende waarde heeft.”

Stel je voor dat er in je hart een kompas ligt. De naald wijst richting je Hogere Zelf. Voel hoe dit kompas je steeds terugbrengt, ook als je afdwaalt.

Blijf een paar minuten in stilte bij dit beeld. Laat het vertrouwen groeien dat je niet hoeft te forceren, alleen volgen.

Sluit af met: “Ik vertrouw. Ik hoef niet te leven in twee werelden. Ik ben thuis in de wereld van licht.”

56. Gedicht

Gedicht van Ellen Warmond (1961)

De mens

De mens – bedroefde blinde

Die soms plotseling zien kan maar niet

Weet of dat wat hij ziet

Bestaat en tastbaar is te vinden –

De mens – wantrouwige dove

Die plotseling horen kan

Maar die niet weet of hij dan

Dat wat hij hoort moet geloven-

Probeert te leven

Betwijfelt iets

Maar beseft niet wat-

Is ongelukkig maar soms

– even-

vergeet hij dat.