56. Essentie
56. Psychologie
Zie de mens! Wat zien we als we naar een ander mens kijken? Kijken we verder dan de buitenkant? Kan je jezelf zien; meer als de rollen die je vervult en waarvoor je gevraagd wordt?
Zie de mens!
Er bestaan boeken, liederen en talloze uitspraken die ons uitnodigen: Zie de mens!
Vanmorgen resoneerde die zin plotseling in mijn hoofd.
Maar wat zien we eigenlijk als we naar een ander kijken?
Zien we alleen de buitenkant? Of kijken we verder?
En hoe kijk je naar jezelf? Kun jij jezelf zien voorbij de rollen die je vervult, voorbij wat de maatschappij van je vraagt?
Ons opvoedings- en onderwijssysteem heeft ons gevormd en klaargestoomd voor een samenleving die vooral gericht is op functioneren en bijdragen. Maar wie je werkelijk bent, gaat veel dieper dan dat.
In een droom zag ik dat al onze uiterlijke kenmerken en lagen van (schijn)veiligheid loskwamen. Ze lagen verspreid op de grond, als afgedane kledingstukken. Iemand probeerde ze nog te vouwen, maar het was zinloos. Alles wat niet echt was, dreef weg. Wat overbleef, was de essentie: de mens.
Zie de mens! Niet als middel, maar als levend wezen. Als iemand die zijn hart kan laten spreken, liefde kan delen en verbinding kan maken.
In mijn onderzoek ontdekte ik iets bijzonders: onze benen symboliseren Mercurius en Venus: communicatie en verbinding. Onze benen laten zien hoe wij hier op aarde mogen staan. Hermes/Mercurius, de boodschapper van de goden, herinnert ons eraan dat wij informatie, wijsheid en liefde mogen doorgeven. Alles is ons al meegegeven, in ons DNA, in mythen, in overleveringen.
De uitnodiging is er: wil jij op reis gaan om je ware essentie te ontdekken?
Zeven overwegingen bij Zie de mens!
- Maatschappelijke onrust zet ons in beweging. We kunnen niet blijven waar we waren.
- Chaos, innerlijk en uiterlijk, is vaak de poort naar verandering.
- Oude patronen en oplossingen werken niet meer. Luister naar de stem van je hart.
- Uiterlijke waarheden vervagen; waarheid en verbinding vind je in jezelf.
- Het innerlijk Weten lijkt vaak onlogisch, maar het openbaart zich in je hart.
- Wanneer je de mens in zijn essentie ziet, ervaar je innerlijke vrijheid en helderheid.
- Vanuit de balans tussen wijsheid en gevoel kan je de liefde in de ander zien en geven wat werkelijk nodig is.
Reflectievraag
Wanneer je voorbij rollen, prestaties en uiterlijkheden kijkt: wat zie jij dan in jezelf én in de ander?
56. Spiritueel
Als je kiest voor iets dat niet voor altijd blijft bestaan, heeft wat je gekozen heeft geen waarde. Een tijdelijke waarde heeft geen waarde.
Je kunt niet leven in twee werelden
De wereld van het ego, de waan van alledag, slingert je alle kanten op. Het roept om zekerheid, zoekt houvast in wat vergankelijk is. Toch weet je dat dit niet de weg kan zijn. Je moet kiezen.
En soms word je dan helemaal blanco. Je weet het niet meer. Hoe ziet de andere wereld eruit? Je kunt het niet verzinnen.
Misschien hoeft dat ook niet. Misschien mag je gewoon volgen. Want wat werkelijke waarde heeft, is er al. Het is alleen bedekt door lagen van duisternis.
Het ego kiest voor doelen die tijdelijk zijn. Maar wat tijdelijk is, heeft geen blijvende waarde. Vraag je daarom steeds af: Waarom word ik tot dit aangetrokken? Welk doel dient het?
De waarheid is eenvoudig. Complexiteit is een rookgordijn. Schuld, onrechtvaardigheid en zorgen houden je vast in de waan van de dag. Maar wijsheid wijst je de weg. Zij fluistert: kies voor wat blijvende waarde heeft.
De Hemel bereik je met lege handen en een open denkgeest. Alles wat waardevol is, is al van jou.
En dan, te midden van dit alles, ontvang je aanwijzingen. Je merkt dat je op de goede weg bent. Je voelt steun en begeleiding. Het leven opent zich, brengt verrassingen, mogelijkheden, synchroniciteit.
Het leven is een avontuur. Soms lijk je te verdwalen, maar juist dan leer je vertrouwen. Je Hogere Zelf is je kompas. Richt je daarop, en je zult niet werkelijk verdwalen.
Vertrouw op de stille kracht die door je heen werkt. Alles wat je dacht kwijt te zijn, ligt in je besloten. Het wacht tot je het opeist. Je bent heel, je bent geleid, en wonderen zijn mogelijk.
Meditatie Richten op het Hogere Zelf
Sluit je ogen en adem diep in en uit. Laat je schouders zakken.
Stel je voor dat je op een kruispunt staat. Links de wereld van het ego: drukte, zorgen, schijnzekerheden. Rechts de wereld van het Hogere Zelf: stilte, vertrouwen, licht.
Kijk zonder oordeel naar beide paden. Merk hoe je lichaam reageert: spanning of ontspanning, zwaarte of lichtheid.
Adem diep in en fluister zacht: “Ik kies voor wat blijvende waarde heeft.”
Stel je voor dat er in je hart een kompas ligt. De naald wijst richting je Hogere Zelf. Voel hoe dit kompas je steeds terugbrengt, ook als je afdwaalt.
Blijf een paar minuten in stilte bij dit beeld. Laat het vertrouwen groeien dat je niet hoeft te forceren, alleen volgen.
Sluit af met: “Ik vertrouw. Ik hoef niet te leven in twee werelden. Ik ben thuis in de wereld van licht.”
56. Gedicht
De mens
De mens – bedroefde blinde
Die soms plotseling zien kan maar niet
Weet of dat wat hij ziet
Bestaat en tastbaar is te vinden –
De mens – wantrouwige dove
Die plotseling horen kan
Maar die niet weet of hij dan
Dat wat hij hoort moet geloven-
Probeert te leven
Betwijfelt iets
Maar beseft niet wat-
Is ongelukkig maar soms
– even-
vergeet hij dat.
Ellen Warmond (1961)