61. Negatief denken

61.Spiritueel

Ik zie het niet, ik ervaar het nog niet, hoe kan ik vertrouwen?

Vannacht lag ik lang wakker. Mijn hoofd draaide rond in een neerwaartse spiraal van zorgen.

Ik stond op, hing de was op, las een stukje.
Nu voel ik me rustiger, neutraler.

Toch lees ik dat mijn lichaam mij nog tegenhoudt, oude patronen activeert.
En ik vraag me af: Hoe kan ik me wijden aan mijn zielstaak? Hoe kan ik voelen, ervaren en weten wat ik nu kan en mag doen?

Vertrouwen is mijn grootste verlangen. Ik wil me toewijden aan mijn missie, aan werken voor en door de liefde.
Angst transformeren in passie. Liefde delen. Mensen helpen hun leven door liefde te laten leiden.

En toch… er is die twijfel.
Ik voel al zo lang dat er iets op uitbreken staat. Maar ik zie het nog niet. Ik ervaar het nog niet.

Dus bid ik: Heer, laat mij zien. Geef mij een teken. Wijs mij de weg.

Ik weet dat de weg via mijn innerlijk kind gaat, via het sluiten van vrede met mezelf.
Staven 6 herinnert mij eraan dat overwinning ligt in trouw zijn aan mijn eigen hart, in het overstijgen van twijfel en onzekerheid.

Meditatie Vertrouwen in het Ongeziene

Ga rustig zitten en sluit je ogen. Adem diep in… en langzaam uit. Laat je schouders zakken.

Stel je voor dat je in een zachte mist staat. Voor je zie je nog geen pad, alleen een lichte nevel.

Terwijl je ademhaalt, voel je hoe onder je voeten de grond stevig blijft. Ook al zie je de weg niet, hij is er.

Fluister zachtjes bij elke ademhaling:
– “Ook als ik het niet zie, is de weg er.”
– “Ook als ik het nog niet ervaar, mag ik vertrouwen.”

In de mist verschijnt een klein lichtpunt, alsof een ster door de nevel breekt. Laat dit licht je hart raken.

Voel hoe de warmte van dit licht je lichaam vult en je angst verzacht.

Stel je voor dat dit licht zich uitbreidt en een eerste stap op je pad zichtbaar maakt. Alleen die ene stap is nodig.

Blijf een paar ademhalingen in deze rust.

Sluit af door zacht te zeggen: “Ik hoef het niet allemaal te zien. Eén stap in vertrouwen is genoeg.”