67. Goddelijke Eenheid

67. Psychologie

Eenheid en verwarring:

Zoveel eenheid als ik kan ervaren, zoveel versplintering kan ik ervaren.

 

Eenheid en verwarring:

Zoveel eenheid als ik kan ervaren, zoveel versplintering kan ik ervaren.

Dat brengt me behoorlijk in verwarring, dat deze zo naast elkaar bestaan. Hoe kan ik meer van eenheid en heelheid ervaren?

Ik onderzoek Eenheid en verwarring aan de hand van de Gansmethode. Hier kan je de Ganslegging zien.

Eenheid en verwarring

Zoveel eenheid als ik kan ervaren, zoveel versplintering kan ik eveneens voelen.
Het verwart me dat deze uitersten zo dicht naast elkaar bestaan. Hoe kan ik meer leven vanuit eenheid en heelheid?

In de Gansmethode ontdek ik dat eenheid en verwarring zich juist in mijn lichaam tonen.
Elke beweging kan me terugbrengen in mijn lijf: een dans, een ademhaling, een kleine handeling. Soms ervaar ik in mijn lichaam diepe verbinding, soms de pijn van versplintering. Beide zijn waar.

De versplintering neig ik te vermijden, maar juist daar ligt vaak de pijn die gezien en gevoeld wil worden. Het vraagt een naar-binnen-gerichte beweging, de moed om af te dalen.

Mijn dromen wijzen me erop dat juist de minst gewaardeerde delen de gouden sleutel bevatten. Waar ik me erger of bekritiseerd voel, daar ligt een uitnodiging: vrede sluiten met mezelf en een volgende stap nemen.

Vrijheid, veiligheid en verantwoordelijkheid zijn thema’s die me steeds terugbrengen bij dezelfde kern:
kan ik trouw zijn aan mezelf, in het contact met anderen én in de stilte met mezelf?
Durf ik mijn ingekapselde pijn onder ogen te zien, haar te voelen zonder eraan ten onder te gaan, en haar met liefde te helen?

Mijn weg voert door de herberg, de plek waar ik mezelf tegenkom te midden van anderen.
Doorheen de rituelen die ik creëer om oude overlevingspatronen los te laten.
Langs het doolhof waarin ik mijn intuïtie kan verliezen, maar ook opnieuw kan vinden.
En telkens weer bij de vraag: ben ik het waard om gelukkig te zijn?

Eenheid en verwarring horen bij elkaar. Het zijn de twee polen van mijn zoektocht.
Wie verdwaalt, ontdekt nieuwe wegen.

Reflectievraag

Hoe kun jij de momenten van verwarring en versplintering in jezelf zien als poorten naar meer eenheid en heling?

Korte meditatie  Van verwarring naar eenheid

Sluit je ogen en adem rustig in… en uit.
Laat je adem vanzelf dieper worden, alsof hij je zachtjes terugbrengt naar jezelf.

Stel je voor dat je voor een doolhof staat.
De muren zijn hoog, de paden kronkelen, je voelt de verwarring van niet-weten.
Sta er even bij stil. Adem.
Voel dat de verwarring er mag zijn, zonder oordeel.

Dan merk je dat er in jou een zachte stem klinkt.
Je innerlijke gids neemt je hand en fluistert: “Elke stap die je zet, brengt je dichter bij jezelf.”
Je loopt, langzaam, stap voor stap.
Met elke ademhaling lossen de muren van het doolhof een beetje op.

Voor je zie je een open ruimte verschijnen: een herberg.
Je stapt naar binnen. Het is warm, veilig, een plek van thuiskomen.
Neem plaats in de herberg en voel dat je niet alleen bent.
Hier ontmoet je je innerlijke koning, je innerlijke koningin en de stille heilige observator.
Zij kijken je liefdevol aan. Je hoeft niets te zeggen, alleen aanwezig te zijn.

Voel hoe de versplinterde delen van jezelf zich hier verzamelen, samensmelten, één worden.
In deze herberg mag alles van jou er zijn.
Adem diep in en voel de eenheid die hierdoor ontstaat.

Blijf nog een moment in stilte.
Als je zover bent, open je langzaam je ogen.
Neem dit gevoel van eenheid mee in je dag.